In mijn Boskrabbels neem ik je mee het bos in zoals ik het zelf beleef.
Soms ontstaat er een verhaal uit een ontmoeting, een gedachte, een geluid of iets kleins dat onderweg mijn aandacht trekt. Vaak zijn dit beelden, aangevuld met herinneringen.
De ene keer schrijf ik speels en associatief, de andere keer wat rustiger en meer beschouwend. Of alles wat er tussen in zit.
De eerste reeks bestaat uit acht korte verhaaltjes. Deze inspiratie kwam ergens eind in de Lente en begin van de Zomer in 2025 binnen. Ik noem het bewust boskrabbels. Oftewel ‘wild schrijven’. Spontaan alles op ‘papier’ zetten wat me te binnen schoot. Zonder enige filter, mogelijke schaamte als wat andere ervan zouden vinden en of ik het wel mocht denken.
Alsof een wijze bosmonnik Gerrit-Jan met zijn ongeremde neefje Winnie op pad ging.
Na deze stroom heb ik ongeveer een jaar niets durven te creëren. Laat staan ze uit te brengen of ze aan iemand te laten lezen.
Tot het moment dat ik ging inzien hoe bevrijdend dit eigenlijk was. Oke ik zal er geen grote schrijfprijs mee binnenhalen. De massa houdt toch meer van structuur, orde en enige vorm van redigeren.
Of ik daar nu gelukkig door ging voelen vraag ik me te betwijfelen.
Mag ik je uitnodigen om mee te kijken door hoe ik op dat moment de wereld bekeek.
Wie weet dat het jouw blik ook mag openen.