Ben ik nou de enige die telkens weer verrast is door hoeveel er in één seizoen kan veranderen?

In de natuur lijkt me dat heel normaal.

Zo staan in de zomer de braamstruiken vol leven. Een paar maanden later kijken we naar dezelfde struiken en vragen we ons af wat ermee gebeurd is.

Misschien geldt dat ook voor mensen. In ieder geval voor mij.

Echt, ik blijf me verwonderen over hoe ik ben gegroeid.

Mogelijk heb je inmiddels al een van mijn bosverhalen gelezen. Daarin neem ik je mee in wat ik onderweg zoal beleef en observeer.

Een schaapshoeder met sympathie voor de wolf. Een temperamentvolle kamikazemol. Of voetafdrukken van Big Foot die verrassend goed blijkt te kunnen darten.

Ik heb zelden een plan wanneer ik het bos in ga. Ik kijk, luister, dwaal wat rond en merk wel wat er ontvouwt. Juist daarin zit voor mij iets bijzonders. Wanneer je de boel even niet probeert te sturen, ontstaat er ruimte voor gedachten en gevoelens die je anders misschien probeert te controleren.

Daarom nodig ik zo graag mensen uit om met me mee de natuur in te gaan. Om samen te voelen, te bewegen, te luisteren en te ontdekken.

Wie weet zien we elkaar in een heide-en of bosgebied.

  

Over Gerwin