Op zoek naar een nieuw piekmoment in Riva Del Garda.

In mijn dromen zie ik iets magnifieks voorbij komen. Ik zie bergen, ik zie een meer, ik zie tijd en ruimte om te hiken, klein beetje klimmen, genieten van de rust, het lekkere eten en vriendelijke bevolking.

Vertoeven en slenteren in Riva del Garda
Ik maak de keuze om naar Riva del Garda te gaan. Dit is normaliter een toeristische plekje nabij het Garda meer, verscholen tussen wat aantrekkelijke bergen en goed te bereiken vanuit Verona. Na het laatste ontbijt in het hotel loop ik rustig richting het Centraal Station. Ik neem mijn tijd, kijk nog een keer mindful naar alles wat ik tegen kom. In mijzelf zeg ik dank je wel prachtige stad en tot ziens.

Hop op, we gaan richting Bolzano. Dat is de trein die ik ga pakken. Iets langer dan een uur en dan kom ik aan in Rovereto. Het is hondenweer, mistig en ik dien de bus te nemen richting Riva. Gelukkig is het allemaal goed aangegeven en binnen een kwartier zit ik warm, droog en voor nog geen 3 euries op weg naar de bergen.

Ik slaap drie nachten in een hotel met restaurant in het centrum. De tocht erna toe beloofd al wat ik dacht. Het is heel erg rustig. Heerlijk want dan kan ik zonder al die hordes mensen lekker doen waar ik zin in heb.

In dit kleine dorpje heb ik weinig keuze stress voor koffie tentjes. Er zijn er nog genoeg open hoor. Ik plof ergens neer en bestel wat pancakes met bosvruchten. Jammie, klaar voor het bewandelen van een leuke berg.

In mijn Komoot app kom ik een aantal leuke en uitdagende wandelroutes tegen. Laat ik vandaag de Santa Barbara bezoeken. Eerlijk is eerlijk, ik voel me harstikke vitaal, alleen mijn benen willen nog niet echt.

Wat doen je dan? 999 van de 1.000 zouden zeggen, lekker in het hotel
liggen en een SPA zoeken. Ik denk misschien hetzelfde in 1e instantie en bedenk dan even later. We gaan het er gewoon uittrainen door te bewegen. De benen doen pijn, erg pijn. De uitzichten op het meer, de bergen compenseren veel. Het is nu al genieten en dan ben ik pas een half dagje onderweg. Het kleine kapelletje bereik ik enkele uren later.
Dat ging gewoon lekker. Nu weer berg af, dat bleek weer wat pijnvoller te zijn.

Tijd om echt omhoog te gaan.
De dag erna voel ik me kip lekker. Na een werkelijk waar, ruim en heerlijk ontbijt heb ik mijn spullen voorbereid om een dikke route te gaan maken. Voorbereiding is echt belangrijk. Ik ben lang onderweg, misschien iets klimmen en je weet nooit wat er kan gebeuren. Hetgeen ik kan regelen vanaf hier, dat regel ik en verder vertrouw ik op mijn intuïtie en de "signs".

Het is ochtends al een prachtige dag. Het zonnetje straalt, niet te warm of te koud, dit wordt een top dag. Ik loop ten westen van het Garda meer omhoog richting Pregasina. Een klim van bijna 900 meter. Het voelt allemaal goed , the "mountain goat" is back on track. Het ene vergezicht is nog mooier dan de ander. Iedere punt is net weer anders.

Zou dit niet het leven zijn? Het perspectief veranderd constant, aan jou om jezelf aan te passen en te blijven ontwikkelen en te groeien.

De daling vervolgens is lang en gaat door een bos en gebieden met rotsen. Het loopt niet geheel makkelijk en af en toe glij ik, ondanks mijn goede berg schoenen iets uit. All-in the game. Een paar uur later bereik ik Riva weer. Moe en voldaan, tijd om wat lekkers te eten en te drinken.
In het dorpje zelf is in de avond weinig te beleven. Ach dat is niet erg. Ik duik op tijd mijn bedje in, morgen een laatste dag om te shinen.

Vroeg in de benen en op weg naar adembenemende vergezichten.
Deze laatste actieve dag begint zoals altijd. Opstaan, ademhalingsoefeningen, mediteren, affirmaties, visualisatie oefeningen en nog wat andere rituelen. Saai? Tja een vitaal en gelukzalig leven is vooral ritme, herhaling, dat iets een gewoonte wordt. Liever dit dan diep ongelukkig. Ieder zijn pad nietwaar?

Vandaag loop ik twee routes. De eerste is relatief makkelijk. De uitzichten op het Garda meer zijn adembenemend alleen begin ik ze wat zat te raken. Even opschieten, klein stukje afsnijden, pit stop in het dorpje en dan de grande route.

Ik heb het beste voor het laatst bewaard. Een super gave tocht, weliswaar is het weer compleet omgeturnd. Het regent en waait behoorlijk hard. Niettemin, ik heb vertrouwen en mijn einddoel is Lago di Tenno. Een tocht van een kleine 19 km, dus 3 a 4 uur ben ik wel onderweg.

In begin loop ik op de straat en al gauw ga ik echt bergop via wat rots gebieden. Het is glibberig en af toe kom ik zelfs wat wild life tegen. Via wat kleine dorpjes als Varone, Tenno en Pastoede krijg ik zicht op het meer. Dit ligt op zo’n 900 meter hoogte en is zelfs op deze dag prachtig. Hoger gelegen bergtoppen hebben al sneeuw. De wolken kruipen er soort van doorheen. Het zijn beelden waar ik geen genoeg van kan krijgen.

Aangekomen bij het meer zelf ervaar ik een diep gelukkig gevoel. Geen Piekmoment, zeker wel innerlijke rust, vrede en oprechte blijdschap. Het water ziet er super mooi uit, er is geen kip te bekennen en ik besluit een rondje om het Tenno meer lopen. Wat zou het geweldig zijn om op zo’n plek een berghutje te bemachtigen.

Ik ben graag in de bergen, dit is mijn thuis, mijn ware thuis. Stapje voor stapje kom ik waar ik echt terecht hoor. Ik betwijfel of dat dit gebied is. Inspiratie en inzicht heb ik wel opgedaan. Met een vredig gevoel neem ik de benen weer richting Riva.

Een lichter leven.
Aangekomen is het tijd om de spullen weer in te pakken. Gelukkig ben ik mijn intentie om steeds lichter te gaan leven ook aan het vormgegeven met spullen tijdens een reis. Waar ik voorheen het liefst een koffer meenam met +20 kilo aan kleding, ben ik nu bewuster bezig wat ik echt nodig heb. Ja, ik kan nog wat stappen hierin zetten, er is duidelijk een progressie te zien. En dat resulteert in minder bagage en dus minder kilo’s om mee te sjouwen, letterlijk en figuurlijk een lichter en gelukzaliger gevoel.

De terugreis brengt me met de bus terug naar Rovereto, de trein naar Verona en de shuttle bus naar de luchthaven. Fijn zo’n kleinschalig vliegveld waarin onze Transavia netjes op tijd aankomt om mij richting Amsterdam te vliegen. Een week vol hoogtepunten, inspiratie, inzicht en verdere motivatie.

Wil jij dit ook meemaken?
Hou dan begin jaar mijn website en Insta in de gaten als ik met een nieuw programma kom waarin coaching en training wordt gecombineerd met trails & stories. 

Inspireert mijn verhaal je? Deel dit verhaal dan ook met anderen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top